in

II. Dünya Savaşı ’ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi

II. Dünya Savaşı ’ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi
II. Dünya Savaşı ’ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi

Çok tatlı bir aşk hikâyesiyle karşılaşınca, üzerine yazmak ve sizinle paylaşmak istedim. “Vay be!” dedirten pek çok aşk hikâyesi okumuş, dinlemişizdir. Kavuşamayınca aşk oluyor ya hani, işte ben en çok yıllar yıllar sonra âşıkların bir araya geldiği hikâyeleri seviyorum. Kimine ne kadar saçma geliyorsa, bana da o kadar sümüklü sulu göz bir romantizm akıyor hikâyeden…

Geçenlerde karşılaştığım ve bugün yazmaya fırsat bulduğum bu hikâyenin başlangıcı II. Dünya Savaşı’na dayanıyor. Âşıklar, 75 yıl sonra bir araya geliyor, aynı his mi bilemem tabii; ama ikisinin de burnunun direğinin sızladığını okurken, fotoğraflara bakarken hissettim. Hadi gel de şimdi aşka inanma!

II. Dünya Savaşı'ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi

Aşk başlarken

II. Dünya Savaşı’nın devam ettiği yıllarda Amerikalı bir genç asker olan Robbins, Fransa’nın kuzeydoğusunda bulunan küçük bir kasabaya, Briey’e, göreve gönderiliyor. Robbins, 24’ünde o zamanlar. Burada tanıştığı 18 yaşındaki Fransız kızı Jeannine Ganaye ile arasında, yıllarca kalpte sürecek bir aşk filizleniyor. Evet, savaş soğuk bir gerçek olabilir. Tüm bedenleri kaskatı kesmeye de yetebilir. Yine de serde gençlik var, kalp var, sonsuzluğa uzanacak aşk diye bir şey var. Böyle yazınca da insan hep yaşayacak, hep bulacak sanıyor tabii. Ne diyeyim, beni, bizi aşka böylesine güçlü inandıran romanlara da, filmlere de aşk olsun…

Hikâyemize dönecek olursak, onlarınki ilk görüşte aşk… Onlar kalpleriyle görüp, savaşı bir yana bıraksa da, savaşın soğuk yüzü sadece iki ay izin veriyor dünya gözüyle birbirlerini görmelerine. Bir gün Robbins’e, Mihver Devletlere karşı savaşmak için Doğu Cephesi’ne gitmesi gerektiğinden sebep köyü hemen terk etmesi söylendiğinde, ayrılığın üzerlerine bırakacağı gözü yaşlı zamanların dilimine çok hızlı düşmüşler…

Yine de umut doluydular; her âşık gibi. Jeannine, Robbins’in bir gün döneceğine öylesine emindi ki, aralarındaki dil anlaşmazlığına çözüm getirmek için İngilizce öğrenmeye başlamıştı bile. 1945’te savaş bitti; ama Jeannine’nin umut ettiği gibi olmadı. Robbins, Jeannine’ye dönmek yerine, fırın taburundaki göreviyle Amerika’ya döndü. Ülkesine hizmet etmeye devam edecekti…

II. Dünya Savaşı'ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi

Başka hayatlar ve mucizeler

Sonra ikisi de başka hayatlar yaşadı. Robbins, Lillian ile tanıştı. Lillian, 2015’te yani 92 yaşındayken ölene dek tam 70 yıl sürecek bir evliliğe imza attılar. Jeannine ise, tekrar âşık oldu ve 1949’da evlendi. 5 de çocuk getirdi dünyaya…

Sonrasına ise, insanın geçmişinden gözlerinde şimşekler çaktıran anılarının verdiği mucize diyebiliriz. Evet, bir ömür başka hayatlar yaşadılar. Ancak ilk görüşte aşk unutulmuyordu demek. Robbins, Jeannine ile tek hatırası olan siyah beyaz bir fotoğrafı hep sakladı. Sonra bir gün, Amerika’daki II. Dünya Savaşı Gazileri hakkındaki belgesel için kendisiyle konuşmaya gelen Fransız gazetecilere, en özel anısını, bu fotoğrafı da gösterdi. Onlara 75. Yıl anmaları için Fransa’ya gittiğinde, köye gidip Jeannine’yi bulmak istediğini söyledi. Bir yanı onu deliler gibi görmek isterken, bir yanı onun ölmüş olma ihtimali ile üzgündü. Bu böyle ayakları yere basmayan bir âşıktan çok, yaşanmamış yılların aralarında görünmez şekilde asılı kalmış gerçekliğiyle aşkını unutmayan bir adamın bakışıydı.

Elbette böyle bir durum gazetecilerin çok ilgisini çekmişti. Hatta Jeannine’nin izini de buldular. Jeannine, Robbins ile tanıştığı yerden sadece 27 mil uzaklaşmıştı; bir huzurevinde yaşıyordu. Burada onlar için bir buluşma planladılar. Bu, gerçekten bir mucizeydi…

II. Dünya Savaşı'ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi

Sonsuz buluşma

Jeannine ve Robbins’in yıllar yıllar sonra tekrar karşılaşması, birbirlerini ilk gördükleri anın sonsuzluğa yansıması gibiydi. Görür görmez sarıldılar. Fotoğraflar ne kadar romantik, değil mi? Robbins’in, Normandiya’daki yıl dönümü kutlamalarına katılması gerektiğinden bu buluşma onlar için birkaç saatten ibaretti. Yine de bu kez tekrar görüşeceklerine söz vererek ayrıldılar…

II. Dünya Savaşı'ndan bugüne uzanan 75 yıllık bir aşkın hikâyesi

Bilemiyorum, ya bugün fazla romantik günümdeyim ya da böyle hikâyeler bana derininde pek çok şey hissettiriyor. Umarım, birlikte yaşayacak güzel günleri vardır. Bunu en az onlar kadar kalpten istiyorum.

Peki siz ne düşünüyorsunuz?

Aşk sizce ne demek yazsanız ya bana. Belki onun üzerine de bir yazı çıkar…

Sevgimle

Damla Karakuş

[email protected]

*

Kaynak: dailymail

özel içeriğidir.

Rapor Et



Yorumun nedir ?

× Yorum yapabilmek için giriş yapmalısın.

Paylaşımı puanlamak ister misiniz?

Fakat İyi Yedik(!) Türkiye Yarından İtibaren Önümüzdeki Yılın Kaynaklarını Tüketmeye Başlıyor

Fakat İyi Yedik(!) Türkiye Yarından İtibaren Önümüzdeki Yılın Kaynaklarını Tüketmeye Başlıyor

Dr. Bahar Tezcan yanıtladı: Neden aşk acısı çekeriz

Dr. Bahar Tezcan yanıtladı: Neden aşk acısı çekeriz